Czy Twoje emocje są ubezpieczone?

Współcześnie żyjemy w świecie, w którym jesteśmy nieustannie zasypywani wieloma informacjami. Ciągle pojawiają się nowości technologiczne, musimy zapamiętywać ogromną ilości informacji na studiach, a media zasypują nas licznymi wiadomościami ze świata, polityki, gospodarki, nauki itp. (nie wspominając o tym, jak wiele nowości książkowych pojawia się każdego miesiąca – sic!). Wszystkie te informacje powodują, że nas mózg jest zmuszony do szybkiego myślenia oraz do filtrowania, przetwarzania i zapamiętywania ogromnej ilości wiedzy. A to wszystko może być bardzo niebezpieczne dla naszego zdrowia psychicznego. Jakie są tego objawy i konsekwencje? O syndromie przyśpieszonego myślenia (w skrócie SPM) pisze w swojej książce pt. „Lęk. Jak radzić sobie z chorobą naszych czasów” psychiatra i psychoterapeuta Augusto Cury.

„Myślenie jest dobre, myślenie świadome i krytyczne jest jeszcze lepsze, jednak nadmierne myślenie to bomba zagrażająca jakości życia, równowadze emocjonalnej, kreatywnemu i produktywnemu umysłowi” (s. 114).

o. Marian Pirożyński – „Kształcenie charakteru”

W potocznym języku można czasami usłyszeć stwierdzenie, że ktoś „ma charakter” lub ktoś jest „bez charakteru”. Ale co to właściwie oznacza „mieć charakter” lub być „bez charakteru”? I czy w ogóle możemy mieć wpływ na jego rozwój lub zmianę? Próbę rozwinięcia tego tematu podejmuje o. Marian Pirożyński w książce „Kształcenie charakteru”.

  

Autor książki „Kształcenie charakteru”, o. Marian Pirożyński, redemptorysta, zwraca uwagę na dwa składniki charakteru: wierność obowiązkowi oraz stałość. To właśnie dzięki tym cechom człowiek jest gotowy do poświęcania się w imię celu, który mu przyświeca. Jednocześnie brak stałości i wierności powoduje, że łatwo przychodzi nam rezygnować z tego, co wcześniej postanowiliśmy. Współczesnym ludziom o wiele łatwiej jest dążyć za majątkiem, sławą czy władzą, a sam charakter traktują jako dodatek. A bez ukształtowanego charakteru nie można jednak budować trwałych związków czy nieustannie dążyć do poznawania prawdy.

Każdy kiedyś zaczynał. Także gotować.

Tego się nie planuje. Czasami po prostu może się zdarzyć coś, co zmusi Cię do zmiany całego dotychczasowego sposobu funkcjonowania. Będziesz musiał nauczyć się prać, gotować i zajmować wszystkimi rzeczami, którymi do tej pory zajmowała się osoba, którą kochasz i która… po prostu lepiej się na tym znała.

Po Annę przyjeżdża karetkę. Diagnoza – zapalenie trzustki. To brzmi niemal jak wyrok – to jest niemal wyrok. Gdy trzustka przestaje pracować, powoli przestają pracować także inne organy człowieka. Anna musiała zacząć głodówkę, przez pewien czas nie mogła nawet napić się wody. Dopiero z czasem mogła znowu pić i jeść – ale tylko wybrane produkty. Jej mąż, Jerzy, który wcześniej od kuchni trzymał się z daleka, teraz musiał nauczyć się gotować. I okazało się, że jednak jest to możliwe.